Een verstikkende en stoffige democratie


(Hoofdartikel: “Met schapen kweek je despoten: Democratie“)

Ik meen er goed aan te doen om een open brief te schrijven aan mijn landgenoten en de Tweede Kamer.

Voorwoord

Op 6 augustus 2022 is een onderstaande open brief aangeboden aan alle Nederlanders en de Tweede Kamer (parlement) aangeboden.

De samenvatting van de samenvatting:

  • Er is een reusachtig theoretisch probleem dat in werkelijkheid niet bestaat, een open brief over gebakken stikstof.
  • Veel erger is dat het stikstofdossier laat zien hoe ver we afgedreven zijn van basale democratische principes: de democratische wil van de soevereine Nederlandse bevolking is volledig buiten spel gezet.

De essentie

Het eerste punt – het huidige stikstofbeleid is absurd – is mijn persoonlijke mening. Ik denk dat veruit de meeste Nederlanders, na een goede overweging van de argumenten, het grotendeels wel met mij eens zijn. Als de gefundeerde mening van de Nederlandse bevolking anders is, dan zal iedereen zich daarbij neer moeten leggen in een “goed functionerende democratie” – zo zij het! Echter, dit eerste punt is totaal niet belangrijk vergeleken met het tweede punt.

Het tweede punt is de kern van het stikstofprobleem. Er is helemaal geen sprake van “een goed functionerende democratie” en dus is het aankaarten van de absurditeit van het huidige stikstofbeleid totaal zinloos.

Voor de beeldvorming overdrijf ik een beetje: als een parlement democratisch gekozen wordt, en een deel van de parlementsleden gedragen zich als mini-autocraatjes, wat blijft er dan over van een democratie? Het antwoord is in het beste geval een haperende democratie en in het slechtste geval een nep-democratie. Dát is de kern van het probleem.

Het is gewoon te gek voor woorden om wel in kaart te brengen wat de stikstofuitstoot zou moeten zijn en niet in kaart te brengen wat de democratische “wil” van de Nederlandse bevolking is. In een democratie moet die wil bepalend zijn. Het stikstofbeleid is immers een belangrijk dossier met grote financiële en maatschappelijke gevolgen voor alle Nederlanders. Het buiten spel zetten van de democratische wil is de kern van het stikstofprobleem.

De enige juiste manier om het probleem op te lossen is beschreven in de brief. Daarom vraag ik alle Nederlanders goed na te denken over het onderwerp en vraag ik de Tweede Kamer exact te handelen conform goede democratische beginselen. Een en ander staat uiteraard in de open brief.


Samenvatting

Dit is een puntsgewijze samenvatting van de open brief aangaande stikstofbeleid.

  • De reden om de brief aan te bieden: De mening van de soevereine Nederlandse bevolking over stikstofbeleid is onbekend. Dit is een democratische fout.
  • Nederlanders worden gevraagd hun mening te vormen.
  • Tweede Kamerleden worden gevraagd de soevereine opinie betrouwbaar te meten en acties uit te voeren op basis daarvan.
  • Een evaluatie van 50 jaar natuur volgt waarin het volgende wordt gesteld:
    • 50 jaar geleden was de natuur er slecht aan toe.
    • Vele oorzaken zijn in de tijd aangepakt.
    • Emissies van stikstofverbindingen zijn drastisch verlaagd.
    • De natuur is er flink op vooruit gegaan.
  • Een beschrijving van de natuur wordt gegeven:
    • Nederland kent geen oorspronkelijke natuur meer.
    • We moeten zuinig zijn op wat we hebben.
    • De natuur is synthetisch maar functioneert waardevol voor ontspanning en als biotoop.
  • Aangaande stikstofmetingen wordt het volgende gesteld:
    • Natuurbescherming betekent stabilisatie en eventuele verbetering.
    • Die staat kan op vele manieren gemeten worden.
    • Uitsluitend stikstofmetingen gebruiken met te lage normwaarden resulteert in:
      • Een reusachtig theoretisch probleem
      • wat er in werkelijkheid niet is.
    • Immers, de natuur heeft het in 50 jaar nog nooit zo goed gedaan.
  • Kwalificatie huidig stikstofbeleid:
    • Stikstofbeleid staat los van de realiteit, is absurd.
    • Stikstofbeleid is een van de grootste democratische dwalingen.
    • Tweede Kamer faalt in haar functie als gevolmachtigde richting regering.
  • De oproep aan bevolking en Tweede Kamer: Los dit op als goed werkende democratie.
  • De bevolking wordt gevraagd haar mening zorgvuldig te vormen en daarbij in acht te nemen:
    • Verhoging belasting/staatsschuld.
    • Economische schade: verlamming bouw en bedrijfsleven, ondermijning agrarische bedrijfsketen, vergroting wereldwijde voedselschaarste.
    • In huidige tijd: hoge inflatie, burgers raken financieel klem, toekomst is somber.
    • Wat is uiteindelijk de mening van de bevolking aangaande stikstofbeleid?
  • De Tweede Kamer wordt gevraagd zuiver, snel en krachtig te handelen:
    • Toets zorgvuldig de wil van de bevolking d.m.v. bijvoorbeeld een volksraadpleging.
    • Die wil is bindend binnen een democratie.
    • Zet die wil om in een meerderheidsstandpunt van de Kamer.
    • Presenteer die wil, in de vorm van een niet onderhandelbaar pakket met eisen, aan de regering.
    • Houd de regering hierna bij de les.

De open brief

Dit is de brief zoals die per e-mail verstrekt is aan Tweede Kamerleden en zoals die hier ter inzage ligt voor iedere Nederlandse burger.


Aan:
{{voornaam}} {{achternaam}} <{{email}}>

Onderwerp:
Stikstofbeleid, een open brief aan alle Nederlanders en Tweede Kamerleden

Beste en geachte landgenoten
Geachte {{mv}} {{voornaam}} {{achternaam}}

De gewenste stikstofuitstoot van Nederland is in kaart gebracht. De democratische mening van de Nederlandse bevolking, over stikstofbeleid, is niet in kaart gebracht. Er gaat dus iets ernstig fout in onze democratie. Dat is de reden voor het aanbieden van deze open brief aan alle Tweede Kamerleden en alle Nederlanders. Ik vraag u vriendelijk deze brief te lezen en de genoemde verzoeken uit te voeren.

Met mijn leeftijd kan ik makkelijk een halve eeuw natuur in Nederland overzien. Ruim 50 jaar geleden speelde ik als kind met mijn vrienden in de bossen en de velden. Het was toen heel bijzonder als we een roofvogel zagen.

DDT was de oorzaak van de massale sterfte onder vogels (en vermoedelijk ook de dieren lager in die voedselketen). Op de lagere school, om en nabij 1970, was “zorg voor het milieu” ook een onderwerp. In de extreem vervuilde Mississippi zwommen geen vissen meer. Onze Rijn was het internationale afvalputje van de chemische industrie geworden, met bij tijden foto’s in de krant van massale vissterfte.

Die problemen zijn door de jaren aangepakt. Met verdelgingsmiddelen werd beter omgegaan en er kwamen betere alternatieven. Lood verdween uit de benzine. Motoren werden zuiniger en schoner met katalysatoren en roetfilters. Motorolie verdween niet meer in het riool en in de sloot en chemisch afval werd fatsoenlijk verwerkt. Industriële afvallozingen werden illegaal en overtredingen werden aangepakt. Heel belangrijk daarbij is te beseffen dat de uitstoot van stikstofverbindingen gedurende decennia ook aanzienlijk lager is geworden.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik in 50 jaar de natuur in Nederland er alleen maar flink op vooruit heb zien gaan. Zo zie ik roofvogels weer massaal vliegen.

We moeten zuinig zijn op onze natuur en onze leefomgeving. Ik maak mij niet zo zorgen over dat plantje X in de verdrukking komt, want Nederland heeft helemaal geen echte oorspronkelijke natuur meer. Alles is gecultiveerd.

De natuur die we hebben zijn gebieden die ons ontspannen, waar we kunnen wandelen, waar we kunnen genieten van dieren en planten die zich daar op hun beurt ook thuis voelen. Maar laten we onszelf niets wijsmaken, het is de aangelegde, synthetische, Nederlandse natuur. Nou en? Het is toch mooi en fijn om daarvan te genieten?

De natuur beschermen komt neer op het stabiel houden van dat ecosysteem – met aandacht voor eventuele verbeteringen. Om de staat van onze natuur te toetsen kan je stikstofmetingen uitvoeren, lege bierblikjes en plastic afval tellen enzovoorts. Echter door uitsluitend stikstofmetingen met absurde normwaarden te gebruiken wordt een reusachtig theoretisch probleem gecreëerd dat er in de praktijk helemaal niet is. Immers, de “Nederlandse natuur” heeft het de afgelopen 50 jaar nog nooit zo goed gedaan. Het is niet zo vreemd dat onze iets slimmere oosterburen geen stikstofbeleid hanteren.

Al met al is dit absurde stikstofbeleid een van de grootste dwalingen van onze democratie in de geschiedenis, waarbij de regering en ministeries volslagen, maar dan ook echt volslagen, los van de realiteit zijn komen te staan.

De Tweede Kamer, die de mening van het volk bindend oplegt aan de regering, heeft tot nu toe gefaald de regering bij de les te houden. Het had namelijk nooit zover mogen komen. Als het niet zo triest was dan zou de benoeming van een minister van stikstof ronduit hilarisch zijn. Als een verrotte kers op een beschimmelde taart gebruikt Donald Trump dit ontspoorde democratische proces zelfs als propagendamateriaal. Zo erg is het.

Ik doe een dringende oproep:

Beste Nederlanders, politiek en overheid, laten we dit probleem per omgaande en op de enige juiste manier oplossen: als een goed werkende democratie.

Aan mijn landgenoten doe ik het verzoek om goed en realistisch na te denken over dit onderwerp, in het bijzonder over de volgende punten:

  • De uitvoering van stikstofbeleid resulteert in een flinke toename van de belasting/staatsschuld. Dat zal opgehoest moeten worden.
  • Daarnaast ontstaat er forse economische schade:
    • Stikstofbeleid werkt verlammend op de bouw en als gevolg verlammend op het volledige bedrijfsleven.
    • We ondermijnen onze internationaal sterke positie in de landbouw en veeteelt, inclusief de volledige keten van toeleveranciers. Los van de economische schade versterken we het internationale probleem van voedselschaarste.
  • Dat alles in een tijd met gierende inflatie, waarbij steeds meer Nederlanders financieel klem komen te zitten en de toekomst niet echt rooskleurig is.
  • Wat moet er wel gedaan worden om natuurbehoud in alle redelijkheid uit te voeren? Een legitiem antwoord kan zijn: “naar behoren handhaven zonder stikstofbeleid”.

Aan de Tweede Kamer vraag ik om zuiver, snel en uiterst krachtig te handelen met inachtneming van de volgende punten:

  • Toets zorgvuldig wat de echte wil van de voltallige Nederlandse bevolking is. Handen uit de mouwen maar zeker niet via partijcongressen, adviescommissies (Remkes) enzovoorts. Een volksraadpleging is wel een prima idee.
  • Besef dat uitsluitend die werkelijke wil van de bevolking de enige basis van een bindend mandaat is binnen onze democratie – ongeacht of je het er wel of niet mee eens bent.
  • Gebruik die bindende wil voor een eensgezind meerderheidsstandpunt van de Kamer.
  • Gebruik dat standpunt en het mandaat van de Tweede Kamer om, exact conform die wil van de Nederlandse bevolking, een pakket met niet onderhandelbare eisen neer te leggen bij de regering.
  • Als de regering en betrokken ministeries gaan draaien, tijdrekken en toezeggingen verhullen in rookgordijnen, laat dat dan niet toe.

Ik spreek bij voorbaat mijn dank uit aan de bevolking, die ik veel wijsheid wens bij het bepalen van hun standpunt. Mijn dank gaat uit naar de Tweede Kamer voor het uitvoeren van de hier genoemde taken en het 100% respecteren van de soevereiniteit van de Nederlandse bevolking en tenslotte dank ik de regering en ministeries voor het exact uitvoeren van wat de Tweede Kamer oplegt – wat dat ook moge zijn.

Met vriendelijke groet, de beste intenties en de hoogste achting voor eenieder,

Wiebe van der Worp

PS. Deze brief is op de volgende URL gepubliceerd: https://vanderworp.org/stikstof/