De eed van Tweede Kamerleden


(Hoofdartikel: “Met schapen kweek je despoten: Democratie“)

De Tweede Kamer is onze volksvertegenwoordiging, letterlijk. De Tweede Kamer is het belangrijkste gereedschap van de samenleving, onze democratie, om de wil van het volk om te zetten in wetten. Bij de beëdiging van Tweede Kamerleden verwacht je aspecten van de democratie terug, toch?

De huidige eed

Dit is de eed of belofte die afgelegd wordt:

Ik zweer (verklaar) dat ik, om tot lid van de Staten-Generaal te worden benoemd, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd.
Ik zweer (verklaar en beloof), dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enige belofte heb aangenomen of zal aannemen.
Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning, aan het Statuut voor het Koninkrijk en aan de Grondwet.
Ik zweer (beloof) dat ik de plichten die mijn ambt oplegt getrouw zal vervullen.
Eed: Zo waarlijk helpe mij God almachtig.
Belofte: Dat verklaar en beloof ik.

Beëdiging Kamerleden

Analyse van historisch broddelwerk

Er er is dus geen enkele verwijzing naar de wil van het volk. Uiteraard, de grondwet wordt genoemd maar laat nu uitgerekend de soevereiniteit niet benoemd zijn in de grondwet. Al met al dus leuk dat collectief cultureel erfgoed als trouw aan de koning genoemd is maar het belangrijkste is niet benoemd. Dat is toch gewoon raar?

“Plichten” worden genoemd, wat zijn die? Deze strohalm beschrijft op de site van de Tweede Kamer “taken en rechten”. Er staat niets over representatie van de wil van het volk – de belangrijkste en enige taak van de Kamer. “Statuut voor het Koninkrijk“: dito.

Het is enorm spijtig, maar de bovenstaande eed is gewoon een lege eed, die volledig voorbij gaat aan de essentie van goed Kamer-lidmaatschap.

Nog een stapje verder? De eed is niet alleen leeg, het is ronduit onthutsend dat 150 Kamerleden en 18 miljoen Nederlanders daar niet over struikelen. Media: dito!

Het excuus zou kunnen zijn: “Ja, maar die eed is symbolisch.” Nee, deze eed vormt een bindend contract met de soevereine bevolking.

Een nieuw contract met de bevolking

In een paar minuten verzin ik iets beters, “modify to taste”, bijvoorbeeld:

Ik erken dat Nederland een democratie is.
Ik erken de soevereiniteit van de Nederlandse bevolking.
Ik verklaar volledig ten dienste van die soevereiniteit te staan.
Ik vergewis mij er altijd van dat ik weet wat de wil van mijn kiezers is, ik vertegenwoordig die wil en ik kan ten alle tijden verantwoording afleggen aan hen.
Indien die wil bij een meerderheid van het volk heerst dan heb ik, samen met mijn mede-Kamerleden, de plicht die wil af te dwingen bij de regering.
Ik heb geen directe of indirecte belangen die met al het voorgaande conflicteren.
Zo waarlijk helpe mij logica, waarheid en verstand, moed en eer evenals de rechtvaardigheid die onze rechtstaat biedt.

Ik zou daar, bij wijze van grap, nog aan toe kunnen toevoegen:

Zo waarlijk helpe mij Geld almachtig.

Grappig maar niet gepast (ook grappig). Wel serieus, het ging om de zin: “Zo waarlijk helpe mij God almachtig” en dat is iets wat al helemaal niet helpt bij een goede uitvoering van de taak van een Kamerlid en zeker niet past in een systeem van gescheiden staat en kerk.

Eindnoot

Om dit stukje te besluiten, de huidige eed is leeg en staat zelfs haaks op het bevorderen van de democratische gedachte. De Tweede Kamer doet er goed aan bovenstaande te evalueren en de eed per omgaande te veranderen in iets met inhoud. Natuurlijk hoort daar handelen conform die nieuwe eed bij.


Leave a Reply

Your email address will not be published.