Het beheer van zoute zwembaden met een chloor-unit

Een bladzijde met onderbouwde zwembadfeiten, uitleg en aanwijzingen zonder commerciële belangen. Ik kon het niet vinden op het internet en daarom heb ik deze bladzijde gemaakt. Deze bladzijde is bedoeld om snel en goed zicht te krijgen op facetten van zwembadbeheer, om kosten te verlagen en gezondheidsaspecten optimaal te houden.

Dit is een artikel over een complex onderwerp, geschreven naar beste weten en met logisch verstand. Lees je fouten of heb je zinvolle aanvullingen? Laat dan een reactie achter onderaan deze bladzijde.

Hoe werkt zoutwaterchlorering?

Zout heeft de formule NaCl. Dat wil zeggen dat ieder molecuul zout is opgebouwd uit een Natriumatoom en Chlooratoom. Zout, opgelost in zwembadwater kan je splitsen in puur Natrium en Chloor middels een elektrische stroom. De chloor-unit doet dit voor je. Het chloorgas dat bij deze elektrolyse ontstaat lost op in het water en houdt je zwembad schoon. Dat is het principe maar…

Wat gebeurt er met het natrium? Dat reageert met het water tot natronloog. Je zou kunnen bedenken dat het zout dus verbruikt wordt en je af en toe zout moet toevoegen. Welnu, dat is een uitermate slecht idee, zo krijg je door de tijd alleen maar meer natrium in je zwembad. De slimme oplossing is heel eenvoudig: Voeg zoutzuur toe want zoutzuur is de naam voor waterstofchloride en reageert met het natronloog tot zout terwijl het verbruikte chloor weer wordt toegevoegd. Het evenwicht is hersteld, de hoeveelheid zout in het water is weer gelijk aan de waarde voor de elektrolyse.

Dit is het allerbelangrijkste principe, de gouden regel, van een zwembad met een chloor-unit en iedere eigenaar en beheerder zou dit moeten snappen. Vooruitlopend op de uitleg: de zuurgraad moet om en nabij de optimale waarde 7.2 liggen.

De complexiteit van beheer

Diverse parameters kan je meten en vervolgens beïnvloeden met chemicaliën. Echter die chemicaliën beïnvloeden elkaar ook zodat voorzichtigheid geboden is. Meteen maar een voorbeeld: De zuurgraad moet wat omlaag en er gaat zoutzuur in het zwembad. De alkaliteit moet omhoog waarvoor natriumbicarbonaat gebruikt wordt. Het resultaat is beperkt want het zoutzuur reageert met natriumbicarbonaat tot keukenzout waardoor uiteindelijk de saliniteit weer omhoog gaat.

Conclusie: Doe alles met beleid, in kleine stapjes en meet opnieuw. Je hoeft geen zwembadgoeroe te zijn om perfecte meetwaarden te verkrijgen. Die waarden zijn uiteindelijk min of meer een garantie voor een prima zwemomgeving met slechts beperkte kosten voor chemicaliën, pompuren en manuren.

Wijk ook niet af van de genoemde chemicaliën, je lost misschien één probleem op maar je krijgt er een ander probleem bij. Staat niet op de verpakking wat erin zit? Koop het dan niet. Bijvoorbeeld chloorblokken bevatten calcium waarmee de hardheid ongewenst omhoog schiet, sommige pH-verlagers bevatten sulfaten die je ook niet in het bad wil hebben. Bepaalde cyanuurzuurverbindingen kunnen in overmaat je zwembad veranderen in een gifput.

Dit artikel is niet bedoeld om volledig te zijn en er zijn parameters die niet genoemd zijn, zoals de temperatuur. Ook zijn er chemicaliën die gericht zijn op bestrijding van algen en mogelijk een prima aanvulling op onderstaand arsenaal zijn.

De boodschappenlijst

Hier volgen alle genoemde stoffen. Andere stoffen zijn in principe schadelijk tenzij je genoeg chemische kennis hebt om de gevolgen te overzien. Dus lees de verpakking echt goed. Is het de juiste stof? Zijn er andere stoffen aan toegevoegd? Je hebt mogelijk niet alle hieronder opgesomde stoffen nodig.

  • Zout: recyclerend medium voor chloorgas
  • Natriumcarbonaat: verhogen pH
  • Natriumbicarbonaat: verhogen pH en alkaliteit
  • Zoutzuur: verlagen pH en alkaliteit, aanvulling verbruikt chloor
  • Aluminiumsulfaat: flocculant voor verlagen hardheid
  • Calciumchloride: verhogen hardheid
  • Poly(Dimethylamine-Co-Epichlorohydrin): doden algen
  • Cyanuurzuur: UV-bescherming van vrij chloor

Waar kan je alles kopen? Het vinden van een zwembadwinkel met een goede kennis van chemie is een zegen. Er zijn ook chemische bedrijven die willen concurreren. Zo is voor Duitsland, Nederland en Frankrijk het de moeite waard om bijvoorbeeld bij https://hoefer-shop.de/ te kijken.

Berekeningen

PPM

PPM staat voor “parts per milion”. Volumedelen? Nee, massadelen. Dit komt overeen met milligrammen per liter, mg/l. Duizend milligram is 1 gram en een liter zwembadwater weegt (~) 1 kg. En, mg/l is de eenheid die ook op teststripjes zit.

Volume

Volume of: “Wat is de totale inhoud van je zwembad?” Het is een vast gegeven en zorg dat je weet hoeveel het ongeveer is. Stel, je hebt een bad van 5 m breed en 10 m lang. De diepte is 1 m, een overgang naar 2 m en het diepe gedeelte is net zo groot als het ondiepe deel. De gemiddelde diepte is dan 1.5 m en het volume is 5 * 10 * 1.5 = 75 m3, kubieke meter. De massa is 75 ton, 75 000 kg. De volgende vraag is hoeveel één-miljoenste dan is? 75 000 000 gram / 1 000 000 = 75 gram. Onthoud dat getal, het is een vast kenmerk van jouw bad. Dus als je 100 ppm van een stof wil toevoegen, dan betekent dat in dit geval dat je 75 gram * 100 ppm = 7.5 kg stof nodig hebt.

Parameters

De parameters zijn de variabele waarden van je zwembad. Sommige waarden kan je rechtstreeks veranderen. Andere waarden hebben ook invloed op andere parameters.

Saliniteit

Zout is het recyclerend medium voor chloorgas. Saliniteit is een mooi woord voor zoutgehalte. De aanbevolen waarden verschillen nogal. Erg zout betekent ook een corrosieve omgeving – denk aan leidingen. Een waarde van 2500 tot 6000 ppm is redelijk met een optimale waarde van 4000 ppm. Bestudeer ook de handleiding van de chloor-unit, Zodiac noemt bijvoorbeeld 4000 (optimaal) tot 7000 ppm. Stel dat je een bad opnieuw vult met de volumegegevens van hiervoor dan is 1 ppm 75 gram en 4000 ppm gelijk aan 4000 * 75 = 300 kg, dus 12 zakken van 25 kg.

Zet de chloor-unit uit voordat je zout toevoegt. De chloor-unit kan niet tegen hoge zoutconcentraties, het kan kortsluiting veroorzaken tussen de elektroden. Zout nooit direct in skimmers toevoegen. Leeg zakken in het bad op de bodem van het minst diepe deel en los het op met bijvoorbeeld een bezem. Resten lossen vanzelf op. Wacht 24 uur met het aanzetten van de chloor-unit zodat de pomp ervoor heeft gezorgd dat het zout goed opgelost en verdeeld is.

Free Chlorine

FC, vrij chloor dus. Dit is de daadwerkelijke desinfectans. Het is chloorgas opgelost in water. Dat is niet helemaal de waarheid, het opgeloste gas wordt hypochloorzuur dat niet alleen bacteriën, virussen maar ook algen vernietigt. De werking is pas optimaal als ook de pH-waarde en alle andere meetwaarden in het juiste bereik ligt. De pH heeft ook invloed op de afbraaksnelheid en de productie van schadelijke chloorverbindingen.

  • < 1 ppm: Laat de chloor-unit wat harder werken.
  • > 3 ppm: Zet de chloor-unit uit of laat hem wat minder hard werken. Niets doen verder, de waarde zakt vanzelf, het vrije chloor breekt af in de tijd.

Cyanuric Acid

Cyanuurzuur – of CYA – beschermt het vrije chloor FC tegen UV-straling. In binnenbaden is het dan ook helemaal niet nodig. Een te hoog gehalte veroorzaakt troebelheid. Bedenkt dat concentraties boven 100 ppm door WHO als giftig bestempeld worden. Cyanuurzuur zit vaak verwerkt in andere producten. Het gehalte kan onbedoeld en ongemerkt oplopen. De optimale waarde is afhankelijk van de gewenste vrije chloorconcentratie CYA is tussen 5 * FC en 10 * FC met een maximum van 20 * FC. Dus als FC 3 ppm is dan dient CYA te liggen tussen 15 en 30 ppm. Als die verhouding niet klopt dan verliest FC veel van zijn werking. Dat is de reden waarom CYA zo belangrijk is. Een te hoge concentratie veroorzaakt een aanzienlijk hoger risico op infecties, het beperkt de algen-, virus- en bacteriedodende werking van het vrije chloor.

  • < 5 * FC: Voeg cyanuurzuur toe.
  • > 10 * FC: Vervang een deel van het zwembadwater door vers water.

pH

De zuurgraad. Een pH van 7 is neutraal, lager dan 7 is een zuur milieu en meer dan 7 is een basisch milieu. Dit is samen met het vrije chloor de meest belangrijke factor. Een te lage pH brengt de gezondheid in gevaar omdat het vrije chloor minder werkzaam is en ziekmakende chloorverbindingen ontstaan. Daarom zijn in veel landen de limieten wettelijk geregeld. Een Deens onderzoek stelt dat een pH-bereik van 7.2 en 7.4 optimaal is.

  • < 7.2: Dit vereist absoluut actie. Voeg natriumcarbonaat of natriumbicarbonaat toe. Zie ook Total Alkalinity.
  • > 7.4: Iets minder urgent en makkelijker op te lossen: Voeg zoutzuur toe. Laat de pH in ieder geval niet boven waarde 7.8 komen.

Total Alkalinity

De totale alkaliteit is het vermogen om te bufferen. Wat is een buffer? Een bufferoplossing is in staat om de pH, de zuurgraad, stabiel te houden als zuur (regenwater) of base (chloor-productie) wordt toegevoegd. Natriumbicarbonaat is bij uitstek geschikt om het zwembadwater een bufferende werking te geven. Een uitermate belangrijk aspect.

  • < 80 ppm: Voeg natriumbicarbonaat toe.
  • > 300 ppm: Voeg zoutzuur toe.

Calcium Hardness

De calciumhardheid van het water. Calcium- en magnesium-zouten maken het water hard. We hebben het over kalk dat opgelost is in het water.

  • < 90 ppm: Verhoog de hardheid. Metalen en pleisterwerk zijn nu gevoelig voor erosie. De hardheid kan verhoogd worden door calciumchloride toe te voegen.
  • > 300 ppm: Verlaag de hardheid. Troebel water en kalkafzetting zijn gevolgen van een te hoge hardheid. En kalkafzetting is weer een basis voor algengroei.
    • Als het vulwater zacht is dan kan een deel van het water vervangen worden. Regenwater is uiterst zacht en daar kan natuurlijk mee gespeeld worden.
    • Als het vulwater ook te hard is dan is het probleem complexer, zie hier.

Meetmiddelen

Saliniteitmeter

Om de saliniteit te meten zijn er goede en goedkope meters verkrijgbaar via Aziatische sites. Omdat zout de basis is van je zwembad is dit een waarde die goed gemonitord moet worden. De waarde, die verandert door regen en toegevoegde chemicaliën, zal redelijk stabiel zijn.

pH-meter

De pH of zuurgraad kan je ook meten met teststrippen. Juist omdat de pH zo enorm belangrijk is, is een meter een goede investering. Een goede meter kan je eveneens verkrijgen via Aziatische sites. Je kunt overwegen om pH-teststrippen met een bereik om en nabij 7 ernaast te houden ter controle.

Teststrippen

Ze zijn er in heel wat uitvoeringen, ze meten dingen als ijzergehalte, enzovoorts. Ze zijn er in tal van kwaliteiten, sommige geven een grove indicatie, anderen hebben een nauwkeuriger bereik. Je ziet dit ook vaak terug in de aanschafprijs. Strips die slechts één waarde meten zijn over het algemeen wat nauwkeuriger. Een goede multi-teststrip meet minimaal het volgende:

  • “Free Chlorine” of vrij chloor.
  • “pH”, de zuurgraad.
  • “Total Alkalinity” of totale alkaliteit, het vermogen om zuren en basen te neutraliseren of, zoals chemici zeggen, het vermogen om te bufferen.
  • “Calcium Hardness” of de calciumhardheid van het water.
  • “Cyanuric Acid” of cyanuurzuur die het vrije chloor beschermt tegen UV.

Naar een perfect bad in 3 stappen

Het laboratorium

Je hebt nu een beeld van alle parameters. Als je zwembad redelijk op orde is dan kan je natuurlijk proefondervindelijk te werk gaan. Maar laten we er vanuit gaan dat er een behoorlijke onbalans is. Dan is het verstandig de onderstaande stappen eerst uit te voeren in een laboratorium bestaande uit een bak die 10 liter zwembadwater bevat. Daar ga je in testen en meten. Zorg dat je een goede keukenweegschaal hebt. Voeg chemicaliën toe en kijk of het ook het gewenste resultaat oplevert. Als je tevreden bent dan reken je de gebruikte massa’s om naar het grote zwembad.

Stap 1: De waterbasis

Voordat je dingen als vrij chloor regelt zal eerst de waterbasis in orde gemaakt moeten worden. Het gaat daarbij om het regelen van:

  • Zoutgehalte
  • Calciumgehalte – hardheid
  • Cyanuurzuurgehalte

Stel dat de saliniteit 6000 ppm is en je wenst 4000 ppm, cyanuurzuurgehalte is 100 ppm en je wenst 50 ppm. Om de saliniteit te regelen moet een derde van het water vervangen worden door zoet water. Echter om het cyanuurzuurgehalte te regelen moet de helft van het water vervangen worden waarna de saliniteit slechts 3000 is en je dus weer zout moet toevoegen.

Dan is er natuurlijk de hardheid. Afhankelijk van de hardheid van het vulwater vervang je water of pas je een flocculant toe.

Nu is de basis van alles perfect, je hebt dit natuurlijk eerst gedaan in je laboratorium. Meet alle waarden goed ter controle.

Dit is het moment om te beseffen dat je slechts als het echt nodig is calciumverbindingen, cyanuurzuur en cyanuurzuurverbindingen en zout toevoegt want deze stoffen verdwijnen niet zomaar uit het bad. En nogmaals, als niet op de verpakking staat wat er in zit dan moet je het niet in je zwembad stoppen. Bijvoorbeeld, sommige chloorproducten bevatten ook cyanuurzuur. Tijd voor de volgende stap.

Stap 2: pH en alkaliteit

Die twee beïnvloeden elkaar. Te weinig alkaliteit maakt het zwembad kwetsbaar voor grote pH-veranderingen. Tegelijkertijd dient de pH echt goed beheerst te worden.

In je 10 liter laboratorium kan je het best beginnen met alkaliniteit, natriumbicarbonaat dus. Als de alkaliniteit in orde is ga je met de pH aan de slag. Daarna check je de alkaliniteit opnieuw en herhaal je de cyclus tot zowel alkaliniteit als pH binnen grenswaarden liggen.

Stap 3: vrij chloor

Vrij chloor heeft geen invloed op de andere stoffen in het zwembad, dus dit is de laatste stap. In principe is vrij chloor in staat om alles perfect hygiënisch te houden omdat alle omstandigheden zoals hardheid, pH en cyaanzuurniveau in orde zijn. Mochten er toch algen ontstaan dan kan je het vrije chloor-niveau wat verhogen. In hardnekkige gevallen is het een optie om eerst te shocken, waarbij vrij chloor tijdelijk wordt verhoogd in een bereik van 5 tot 15 ppm of zelfs meer. Naast de maximale capaciteit van de chloorgenerator is het toevoegen van puur chloor een optie. Natriumhypochloriet is ook een optie, maar verhoogt het zoutgehalte, alle andere dingen: niet doen! Als dat niet voldoende is, gebruik dan als laatste redmiddel Poly (dimethylamine-co-epichloorhydrine).

Achtergronden

pH

Vanuit hygiëne gezien, werkzaam vrij chloor, is het wenselijk een lage pH te hebben. Vanaf ph 6 neemt de werking van vrij chloor exponentieel af, eerst langzaam, dan heel snel. Boven 8 doet het vrije chloor niet zoveel meer. HCLO is 20 keer effectiever dan het OCL- ion. Echter een lage pH veroorzaakt rode ogen en huidirritatie. Daarnaast spelen tal van ander zaken een rol, zoals kalkafzetting wat weer een basis voor biologische activiteit is en natuurlijk de installatie zelf die te leiden heeft in een zuur milieu. Het is om die reden dat het streven naar een pH tussen 7.2 en 7.6 wenselijk is en in tal van wetenschappelijke publicaties genoemd is.

Chlooramines

Dit is de stof die de typische chloorstank veroorzaakt. Chlooramines worden gemaakt als het vrije chloor reageert met vervuiling. Beter geformuleerd: als hypochloorzuur (waterstofhypochloriet) reageert met ammoniak.

Chlooramines desinfecteren deels, ze zijn wel werkzaam tegen bacteriën maar niet werkzaam tegen virussen.

Reacties, het stankniveau loopt op per reactie:

  • Monochlooramine:
    {NH_3 + HOCl \Rightarrow NH_2Cl + H_2O}
  • Dichlooramine
    {NH_2Cl + HOCl \Rightarrow NHCl_2 + H_2O}
  • Trichlooramine
    {NH_2Cl + 3HOCl \Rightarrow NCl_3 + 3H_2O}

Indien nog meer vrij chloor toegevoegd wordt dan reageert het verder met chlooramines waarbij de stikstof als gas het bad verlaat. Het klinkt tegenstrijdig maar je zou dus kunnen zeggen dat door het toevoegen van chloor de chloorstank vedwijnt.

Aangezien vrij chloor pas te ruiken is vanaf 10 ppm kan gesteld worden dat een stinkend zwembad een vervuild zwembad is, bezig met verwerking van dat vuil in de vorm van chlooramines.

Natriumhydroxide

Ook wel gootsteenontstopper genoemd. Natriumhydroxide is een stof die weinig genoemd wordt voor het beheer van zwembaden. Als je de pH omhoog wil brengen dan gebruik je natriumcarbonaat en of natriumbicarbonaat. Behalve natrium voeg je ook carbonaten toe. En als je al veel carbonaten hebt in de vorm van calciumcarbonaten (hard water dus) dan is het te overwegen om uit te wijken naar natriumhydroxide.

Pas wel op, test eerst, de stof is uiterst basisch. Nooit water bij loog en zuur, altijd loog en zuur bij water. Draag minimaal handschoenen en bril.

Hier staat een link over neerslaan van calciumcarbonaten door verhoging van de pH. Natriumhydroxide zal dan uiterst effectief zijn. Echter, toepassing van aluminiumsulfaat, blokjes in de skimmer-emmer, brengt geleidelijk de hardheid omlaag en zal meestal de voorkeur hebben.

18 thoughts on “Het beheer van zoute zwembaden met een chloor-unit

  1. Het is wat merkwaardig om te reageren op een eigen artikel maar ik wil het niet vervuilen, er is ook een Engelse vertaling die ik synchroon wil houden. Wat ik wilde zeggen is dat het wat treurig is dat zelfs de Nederlandse Wikipedia ronduit onzin bevatte over dit onderwerp. Onder de kop “Chloorvrij” stond min of meer de tekst van Zwembad Octopus te Leusden: “Dit betekent dat wij geen chloor aan het water toevoegen, maar er wordt een chloorverbinding tot stand gebracht door zoutelektrolyse. Mensen met o.a. ademhalings- en huidproblemen hebben hier baat bij.” Dit chloorvrij noemen is pure misleiding. De Engelstalige Wikipedia bood wel prima informatie.

    1. beste

      volgens mijn test strip zou de totale alkaliniteit te hoog zijn (in zover je dit wel correct kan aflezen)
      ik bezit een zoutwaterzwembad van +- 17000 liter.
      de ph ziet er wel redelijk goed uit ( ph min werd toegevoegd)
      zou ik nu akaliniteit – aan toevoegen ? ook werd er zout toegevoegd aangezien dit veel te laag stond (systeem gaf dit wel niet aan) maar ik hou rekening met +-3000ppm aan vrij chloor.

      heeft u trouwens een idee waar ik een digitale meter voor vrij chloor : totale alkaliniteit en stabilizer kan aanschaffen ?

      1. “ph min” is zoutzuur mag ik aannemen? Als je dat toevoegt, dan wordt alkaliniteit ook lager. Wat vaker meten als dingen uit onbalans zijn is wel aan te raden. Met meters voor vrij chloor en alkaliniteit heb ik geen ervaring. Voor saliniteit en pH wel, spullen van http://www.kedida.com.cn/en/ vallen mij niet tegen maar ijken en teststrips ernaast houden om af en toe te controleren is geen overbodige luxe.

  2. Super handige info! Heb zelf een buiten bad met 16500 liter water met zout systeem. Mijn alkaliteit liep naar onder toe, dit met 1 kg natriumbicarbonaat kunnen oplossen, PH ging er ook mooi wat mee omhoog precies wat ik nodig had.
    Zonder deze uitleg en tips was het wellicht anders gelopen (Was ik met PH plus aan de slag gegaan)
    Ook super fijn te lezen zonder een verkoop oogmerk.
    Dank voor het delen van deze informatie!

      1. Ondanks dat we de waardes goed hebben, ph schommelt tussen plus en min, alcaniteit is goed, kleurt het water groen. De zoutpomp geeft geen melding over het zoutgehalte te hoog of te laag. Heb je nog tips? Dank alvast

        1. “shocken en boenen” lijkt mij een goede start. Shocken met 50 ppm betekent in dat geval 16.5*50=825gram chloor toevoegen. Als je een 14% oplossing bleekwater hebt dan komt dat grofweg neer op 0.8/0.14= 6 liter. Je zou met de helft kunnen starten maar zachte heelmeesters… Meer structureel: zonlicht en hoge temperatuur gaan hand in hand met algen, houd het vrije chloorgehalte en circulatie goed in de gaten. Uiteraard wachten met zwemmen tot het chloorgehalte gedaald is tot onder 10 ppm. Succes!

  3. Geweldig en nuttig stuk, ik heb een 110.000 liter bad en daarnaast nog een kleintje van 23.000 die we verwarmen. Ik heb nu teveel zout in het grote bad gedaan, mijn zoutmeter is stuk (nieuw besteld) en het rode lichtje van mijn eco zoutomvormer was aan en die heb ik meteen uit gezet
    Nu heb ik al wat water bij gevuld, maar het water is veel zouter dan voor heen (ik heb dat zout systeem al 15 jaar, wel elke 4-5 jaar nieuwe salinator)

    1. Voor het meten van zowel zoutgehalte als pH zou ik altijd met zowel teststrips als een meter werken. pH- en zoutmeters verlopen in de tijd en af en toe een teststrip gebruiken voorkomt verkeerde beslissingen :-). Chloorcellen hebben echt te lijden van hard water. Mogelijk ook een idee om dat in de gaten te houden. Succes!

  4. Dank voor deze heldere uitleg!
    Met een nieuwe (zout)installatie in een bestaand bad hebben we wat te leren. Nu snap ik ook wat we bij het niet-zoutbad verkeerd deden. Ook hiervoor is dit artikel prima bruikbaar! (Met een opbouw vanuit een niet-zoutbad zou het artikel misschien nog aan begrijpelijkheid winnen. Dan wordt het ook logischer dat het bad in pH stijgt door de elektrolyse.)

  5. Als ik zoekresultaten bekijk dan zie ik heel van mensen die zoeken op “pH waarde verhogen met zout”. Ik snap dat niet, denken mensen dat? Want het is natuurlijk onzin bij kleine concentratieschommelingen. Of wordt “pH waarde verhogen met zout” verward met “pH waarde verhogen met natriumbicarbonaat”, of een andere base maar niet zout?

    1. Wat een goede uitleg, die krijg je niet bij verkopers. Wij zijn deze zomer gestart met een zoutelectrolyse systeem van Astral pool het smart next 21 maar zonder de automatisering erbij. We hebben er zelf een pH-pomp systeem op staan. De uitleg ID handleiding is echt ondermaats en nergens ih Nederlands te vinden, maar SO what, onze kleine pool heeft een inhoud van 19.000l, Tot hiertoe werkt alles goed denken we. De PH blijft mooi tss 7.2 en 7.4 staan, zoutgehalte is 6000 wat ok is alkalinity is ook perfect na meting, alleen meten we met de teststrip Free chloor. 0. Ik denk dat die waarde normaal is omdat in het bad geen chloor zit, of zit ik hier fout? En hoe los je dat dan op.
      Ik heb enkel spijt dat de zoutelectrolyse geen chloor aanmaak meet, ingeval van te veel zal deze steeds aanmaken, of is daar ook een oplossing voor?
      Oef toch nog veel vragen, maar ondervind dat elk zwembad geheel anders is, en dat je toch wat geduld moet hebben voordat alles op punt staat, maar kijk het is een hobby en we nemen het er graag bij.
      Groetjes en succes met je werk.
      Paul

      1. Klinkt goed! Ik hoop dat het bevalt. Over Chloor: Het gaat erin door de zoutelektrolyse maar het gaat er ook zo weer uit met een zonnetje erop. Kijk even hierboven naar CYA, cyanuurzuur. Dat stabiliseert het chloor. Je moet toch wel iets kunnen meten op een gegeven moment. Kijk ook even naar de uiterste datum van de teststrips, kan ook gekke waarden veroorzaken. Met CYA wel opletten, in een buitenbad moet het erin maar teveel is niet fijn voor zwemmers en doet de werking van vrij chloor in het water teniet – je meet wel vrij chloor maar het doet niet meer wat het moet doen. Succes!

  6. Helder stuk en dan toch nog vragen hebben, sorry.

    We zijn net terug van vakantie, de pomp en electrolyse zijn gewoon door gegaan en toch is het zwembad groen. Waar doe ik goed aan? pH op orde brengen en dan een Chloor shock (electrolyse uit). En is de toevoeging voor een Chloor shock funest voor de installatie? Of is er een andere stappenplan?

    1. Zie hierboven mijn reactie op 26 juni, shocken en boenen. 50 ppm is voor ons wat teveel maar je installatie kan het vast hebben. Bij het warme weer hoort ook een grote kans op alg. Pompuren verhogen en de chloorunit extra laten werken voorkomt veel.

  7. Dank voor de duidelijke uitleg. Geeft mij zeker beter inzicht. Hoe kan je bij de aanbevolen webshop bestellen? Kan namelijk alleen Duitsland invullen als afleveradres ipv Nederland?

    1. Voor alle duidelijkheid: Ik beveel niemand aan 🙂 Maar uit ervaring weet ik dat ze snel reageren op mailtjes in het Engels of Duits.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *